Wokeizm

Wokeizm, demografik feminizasyonun bir epifenomeni ve bunun siyasete yansımasıdır. Wokeizm, en basit anlatımla, güç pozisyonlarındaki kadınların bir araya geldiklerinde, gerekirse cansız bürokrasileri de kullanarak topluma dayatmaya çalıştıkları, düşük güvene dayalı, radyoaktif bir ekosistemdir.

Wokeizm’in biyolojiyle olan ilişkisi, Marksizm’in ekonomiyle olan ilişkisine benzer. Marksizm bir kere içeri girdiğinde ekonomiyi nasıl yok ediyorsa, wokeizm de toplumu sosyolojik ve demografik açıdan yok eder. Wokeizm, feminizm ve genel olarak tüm progresif görüşlerin inanç yapısı açıkça yanlıştır. Bunu biyolojik bir temelde biliyorsunuz çünkü wokeizm temel biyolojinizi derin bir düzeyde ihlal ediyor. Wokeizm, Homo sapiens düzeyinde biyolojik olarak bağlı olduğunuz her unsura aykırıdır. Wokeizmin savaş açtığı temel varoluş ilkelerinizin ortadan kaldırılması, nihayetinde toplumu da yok edecektir.

Cinsiyetiniz ve cinsiyetinizin doğasında var olan ikilik, rekabet, hiyerarşi, mücadele, kabile, aile, çocuk yetiştirme, din, toprak ve wokeizmin ortadan kaldırmaya veya değiştirmeye çalıştığı hayatınızın her unsuru varoluşunuzun temel yönleridir. Wokeizm’in onu dayatan büyükbaşlar tarafından bile ciddiye alındığını düşünmüyorum. Wokeizm, kişiselleştirilmemiş bürokratik sistem tarafından bir tür sadakat testi olarak uygulanır. Eğer yanlış olduğunu biyolojik düzeyde apaçık bildiğiniz, erkek ve kadının eşit ve aynı olduğu, iyi ve kötünün olmadığı ya da gerçeğin var olmadığı gibi safsatalara inanıyor ve bunu performatif bir şekilde sergiliyorsanız, sistem sizin terfi etmenize izin verir.

Feminize totaliter demokrasilerin en tipik özelliği olan bürokrasiler, sorumluluk ya da liderlik eksikliği nedeniyle kitle psikolojisiyle çalışır. Bu nedenle kitleler, her zaman olduğu gibi, düşük güvene dayalı sömürücü stratejiler uygulamak zorunda kalır. Böylece sistem, bürokratik doğası gereği düzgün çalışabilmesi için halktan bir tür güç oyunu olarak tam sadakat talep etmek zorundadır. Tam da bu yüzden, kadın ırkçı, hiperegaliteryen, totaliter demokratik wokeist rejimlerin hizmet ettiği ana demografik grup olan kadınlar için sistem kocaları hâline gelmiştir; kadınlar da onun uğruna ailelerini, hatta kendi çocuklarını terk ederler.

Evlendiği adamın soyadını taşımayı reddederek, evliliği, çocuk sahibi olmayı ve evinin sorumluluğunu almayı bir erkeğin özel mülkiyeti altına girmek olarak gördüğünü açıkça dile getiren toksik feminist modern kadın, her nedense Wokeizm adı altında yürütülen Kültürel Marksizm’in kendilerini kamu malı haline getirdiğinin farkında bile değil. Son demlerini yaşadığınız günümüz blue pill düzeni, temelde II. Dünya Savaşı’ndan sonra öne çıkan, devamında sosyolojik feminizasyonla çoğalan bir rejimdir ve artık çökmektedir.

Eylül 10, 2026

Novus Magister



Teorik Temel ve Kaynaklar:

  • Alasdair MacIntyre, After Virtue: A Study in Moral Theory, University of Notre Dame Press, 1981.
  • Allan Bloom, The Closing of the American Mind, Simon & Schuster, 1987.
  • Andrea Dworkin, Intercourse, Free Press, 1987.
  • Antonio Gramsci, Quaderni del carcere, Einaudi, 1975.
  • Carole Pateman, The Sexual Contract, Stanford University Press, 1988.
  • Czesław Miłosz, The Captive Mind, Secker & Warburg, 1953.
  • David M. Buss, The Evolution of Desire: Strategies of Human Mating, Basic Books, 1994.
  • Douglas Murray, The Madness of Crowds: Gender, Race and Identity, Bloomsbury, 2019.
  • Edward O. Wilson, Sociobiology: The New Synthesis, Harvard University Press, 1975.
  • Gustave Le Bon, Psychologie des foules, Félix Alcan, 1895.
  • Hannah Arendt, The Origins of Totalitarianism, Harcourt, Brace and Company, 1951.
  • Helen Pluckrose & James Lindsay, Cynical Theories: How Activist Scholarship Made Everything about Race, Gender, and Identity — and Why This Harms Everybody, Pitchstone Publishing, 2020.
  • Herbert Marcuse, One-Dimensional Man: Studies in the Ideology of Advanced Industrial Society, Beacon Press, 1964.
  • James Burnham, Suicide of the West: An Essay on the Meaning and Destiny of Liberalism, John Day Company, 1964.
  • James C. Scott, Seeing Like a State: How Certain Schemes to Improve the Human Condition Have Failed, Yale University Press, 1998.
  • Jean-François Lyotard, La condition postmoderne: Rapport sur le savoir, Les Éditions de Minuit, 1979.
  • Joan Braune, “Who’s Afraid of the Frankfurt School? ‘Cultural Marxism’ as an Antisemitic Conspiracy Theory”, Journal of Social Justice, Cilt 9, 2019.
  • John McWhorter, Woke Racism: How a New Religion Has Betrayed Black America, Portfolio, 2021.
  • Martin Daly & Margo Wilson, Homicide, Aldine de Gruyter, 1988.
  • Mary Harrington, Feminism Against Progress, Regnery Publishing, 2023.
  • Max Horkheimer & Theodor W. Adorno, Dialektik der Aufklärung: Philosophische Fragmente, Querido, 1947.
  • Michel Foucault, Surveiller et punir: Naissance de la prison, Gallimard, 1975.
  • Patrick J. Deneen, Why Liberalism Failed, Yale University Press, 2018.
  • Philip Rieff, The Triumph of the Therapeutic: Uses of Faith after Freud, Harper & Row, 1966.
  • Steven Pinker, The Blank Slate: The Modern Denial of Human Nature, Viking, 2002.
  • Thomas Sowell, The Vision of the Anointed: Self-Congratulation as a Basis for Social Policy, Basic Books, 1995.
  • Václav Havel, “The Power of the Powerless”, The Power of the Powerless: Citizens Against the State in Central-Eastern Europe içinde, Hutchinson, 1985.
  • Zygmunt Bauman, Modernity and the Holocaust, Polity Press, 1989.